สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก

สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก หรือที่นิยมเรียกอย่างทั่วไปว่า สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ (อังกฤษ: Amphibians) เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อยู่ในชั้น Amphibia อาศัยอยู่ได้ทั้งในน้ำและบนบก มีลักษณะเฉพาะ คือ ผิวหนังมีต่อมเมือกทำให้ผิวหนังชุ่มชื้นตลอดเวลา ผิวหนังเปียกลื่นอยู่เสมอ ไม่มีเกล็ดตัวไม่แห้งหรือไม่มีขน หายใจด้วยเหงือก, ปอด, ผิวหนัง หรือผิวในปากในคอ โดยชั้นผิวหนังนั้นมีลักษณะพิเศษสามารถแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้เนื่องจากมีโครงข่ายหลอดเลือดฝอยจำนวนมาก เพื่อใช้ในการหายใจ^[1] สืบพันธุ์โดยการผสมพันธุ์ภายนอกลำตัว สืบพันธุ์เมื่ออายุ 2–3 ปี ออกลูกเป็นไข่อยู่ในน้ำ ไม่มีเปลือก วางไข่เป็นกลุ่มในน้ำมีสารเป็นวุ้นหุ้ม

ลูกอ่อนที่ออกจากไข่มีรูปร่างคล้ายปลาเรียกว่า "ลูกอ๊อด" อยู่ในน้ำหายใจด้วยเหงือก เมื่อเติบโตเต็มที่แล้วมีปอดหายใจ ขึ้นบกได้ แต่ต้องอยู่ใกล้น้ำ

สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกส่วนใหญ่จะมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างทั้งภายนอกและภายในอย่างสิ้นเชิง ไปตามวงจรชีวิต ตัวอ่อนอาศัยอยู่ในน้ำ หายใจด้วยเหงือก เมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนรูปร่างอาศัยอยู่บนบก หายใจด้วยปอดหรือผิวหนัง โดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้งในช่วงระหว่างฤดูหนาวถึงฤดูร้อน ส่วนใหญ่จะขุดรูจำศีล เพื่อหนีความแห้งแล้ง มิให้ผิวหนังแห้ง ถ้าผิวหนังแห้งจะหายใจไม่ได้และตายในที่สุด เพราะก๊าชจากอากาศต้องละลายไปกับน้ำเมือกที่ผิวหนัง แล้วจึงแพร่เข้าสู่กระแสโลหิต ระยะนี้จะใช้อาหารที่สะสมไว้ในร่างกายอย่างช้า ๆ นิวต์และซาลามานเดอร์ก็เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเหมือนกัน แต่แตกตางกันตรงที่นิวต์และซาลามานเดอร์จะยังคงหางของมันไว้ เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกถือเป็นสัตว์เลือดเย็น เช่นเดียวกับสัตว์พวกปลา หรือแมลง หรือสัตว์เลื้อยคลาน ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานสัตว์ในชั้นแล้วกว่า 6,500 ชนิด

สัตว์เลื้อยคลาน

สัตว์เลื้อยคลาน (อังกฤษ: reptile) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง โดยคำว่า Reptilia มาจากคำว่า Repera ที่มีความหมายว่า "คลาน" เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่จัดเป็นสัตว์ในกลุ่มแรก ๆ ของโลกที่มีการดำรงชีวิตบนบกอย่างแท้จริง สัตว์เลื้อยคลานในยุคดึกดำบรรพ์ที่รอดชีวิตจากการสูญพันธุ์และยังดำรงชีวิตในปัจจุบัน มีจำนวนมากถึง 7,000 ชนิด^[1] กระจายอยู่ทั่วโลกทั้งชนิดอาศัยในแหล่งน้ำและบนบก จัดเป็นกลุ่มของสัตว์ที่ประสบความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนสภาพร่างกายในการเอาตัวรอดจากเหตุการณ์หินอุกกาบาตพุ่งชนโลกมามากกว่า 100 ล้านปีมาแล้ว

ในยุคจูแรสซิกที่อยู่ในมหายุคมีโซโซอิก ซึ่งมีอายุของยุคที่ยาวนานถึง 100 ล้านปี จัดเป็นยุคที่สัตว์เลื้อยคลานมีวิวัฒนาการจนถึงขีดสุด^[2] มีสัตว์เลื้อยคลานมากมายหลากหลายขนาด ตั้งแต่กิ้งก่าตัวเล็ก ๆ จนถึงไทรันโนซอรัส เร็กซ์ซึ่งเป็นไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่ ที่มีจำนวนมากมายครอบครองพื้นที่ทั่วทุกแห่งในโลก ยุคจูแรสซิกจึงถือเป็นยุคของสัตว์เลื้อยคลานอย่างแท้จริง ต่อมาภายหลังเกิดเหตุการณ์อุกกาบาตพุ่งชนโลก ทำให้กลุ่มสัตว์บกที่อาศัยในยุคจูแรสซิก เกิดล้มตายและสูญพันธุ์อย่างกะทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุของการสูญพันธุ์ที่ชัดเจนและแน่นอน

สัตว์น้ำ

สัตว์น้ำ (อังกฤษ: aquatic animal) หมายถึง สัตว์ที่อาศัยในน้ำหรือมีวงจรชีวิตส่วนหนึ่งอยู่ในน้ำหรืออาศัยอยู่ในบริเวณที่น้ำท่วมถึง เช่น ปลา กุ้ง ปู แมงดาทะเล หอย เต่า ตะพาบน้ำ จระเข้ รวมทั้งไข่ของสัตว์น้ำนั้น สัตว์น้ำจำพวกเลี้ยงลูกด้วยนม ปลิงทะเล ฟองน้ำ หินปะการัง กัลปังหา และสาหร่ายทะเล ทั้งนี้ รวมทั้งซากหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์น้ำเหล่านั้น และหมายความรวมถึงพันธุ์ไม้น้ำ ตามที่ได้มีพระราชกฤษฎีการะบุชื่อ

สัตว์น้ำต่างถิ่น หมายถึงสัตว์น้ำที่ไม่ได้อยู่ หรือมีถิ่นกำเนิดในท้องที่หรือสิ่งแวดล้อมนั้นๆ โดยอาจจะถูกนำมาทั้งด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจของมนุษย์ หรืออาจมาอยู่ ณ สถานที่นั้นๆด้วยอุบัติเหตุทางธรรมชาติ สำหรับสัตว์น้ำต่างถิ่นในประเทศไทย ได้มีการนำเข้ามาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา คือ ปลาเงินปลาทอง (Carassius auratus) เพื่อใช้เพาะเลี้ยงเป็นอาหารและสัตว์น้ำสวยงาม ปัจจุบันพบว่ามีสัตว์น้ำต่างถิ่นในประเทศไทยมากกว่า 1,100 ชนิด จากประเทศต่าง ๆ เช่น ปลา ประมาณ 1,000 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ประมาณ 50 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน ประมาณ 50 ชนิด หอย 3 ชนิด กุ้ง ปู 8 ชนิด

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล (อังกฤษ: Marine mammals) คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่อาศัยอยู่ในทะเลหรืออาศัยอยู่ใกล้ทะเล โดยสัตว์ในกลุ่มนี้มีจำนวนทั้งสิ้น 129 ชนิด (Species) ตัวอย่างของสัตว์ในกลุ่มนี้ ได้แก่ แมวน้ำ วาฬ โลมา วอลรัส หมีขั้วโลก ฯลฯ^[1] โดยสัตว์เหล่านี้จำเป็นต้องอาศัยอยู่ใกล้ทะเลหรืออาศัยอยู่ในทะเล เพราะจำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งแวดล้อมทางทะเลในการดำรงชีวิต เช่น การหาอาหาร การขยายพันธุ์ ถิ่นที่อยู่ เป็นต้น^[2]

นักวิทยาศาสตร์แบ่งสัตว์เหล่านี้ออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ Cetaceans (วาฬ โลมา และพอร์พอยส์) Pinnipeds (แมวน้ำ สิงโตทะเล และ วอลรัส) Sirenians (แมนนาที และ พะยูน) และ Fissipeds ซึ่งเป็นกลุ่มของสัตว์กินเนื้อด้วยที่แยกต่างหาก (หมีขั้วโลก และนากทั้ง 2 พันธุ์) Cetaceans and Sirenians นั้นเหมาะที่จะอาศัยอยู่ในมหาสมุทรเพราะเหมาะสมในทางสรีรศาสตร์ ส่วน Pinnipeds และ Semiaquatic ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในน้ำแต่จำเป็นต้องขึ้นบกเพื่อขยายพันธุ์และลอกคราบ ส่วนหมีขั้วโลกในกลุ่ม Fissipeds เหมาะที่จะอาศัยอยู่บนบกมากว่า^[2][3]

ในขณะนี้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลร้อยละ 23 มีจำนวนประชากรลดลง เนื่องจากการคุกคามโดยมนุษย์ เช่น การล่าวาฬมาทำเป็นอาหาร การล่าวอลรัสเพื่อเอาหนังมาทำเป็นเครื่องนุ่งห่มโดยคนในพื้นที่ เป็นต้น และสภาวะโลกร้อนก็มีผลเช่นกัน เช่น แผ่นน้ำแข็งละลาย ทำให้หมีขั้วโลกไร้ที่อยู่อาศัยและจมน้ำตายทุกปี เป็นต้น

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม (อังกฤษ: Mammalia) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง โดยคำว่า Mammalia มาจากคำว่า Mamma ที่มีความหมายว่า "หน้าอก" เป็นกลุ่มของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ที่มีการวิวัฒนาการและพัฒนาร่างกายที่ดีหลากหลายประการ รวมทั้งมีระบบประสาทที่เจริญก้าวหน้า สามารถดำรงชีวิตได้ในทุกสภาพสิ่งแวดล้อม^[1] มีขนาดของร่างกายและรูปพรรณสัณฐานที่แตกต่างกันออกไป รวมถึงการทำงานของระบบต่าง ๆ ภายในร่างกาย ที่มีการปรับเปลี่ยนไปตามลักษณะของสายพันธุ์ มีลักษณะเด่นคือมีต่อมน้ำนมที่มีเฉพาะในเพศเมียเท่านั้น เพื่อผลิตน้ำนมเพื่อใช้เลี้ยงลูกวัยแรกเกิด^[2] เป็นสัตว์เลือดอุ่น มีขนเป็นเส้น ๆ (hair) หรือขนอ่อน (fur) ปกคลุมทั่วทั้งร่างกาย เพื่อเป็นการรักษาอุณหภูมิในร่างกาย ยกเว้นสัตว์น้ำที่ไม่มีขน

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ไม่จัดอยู่ในประเภทสัตว์กลุ่มใหญ่ คือมีจำนวนประชากรประมาณ 4,500 ชนิด ซึ่งถือว่าเป็นปริมาณน้อยมากเมื่อเทียบกับนก ที่มีประมาณ 9,200 ชนิด และปลาอีกประมาณ 20,000 ชนิด รวมทั้งแมลงอีกประมาณ 800,000 ชนิด ส่วนใหญ่เป็นสัตว์บก เช่น สุนัข ช้าง ลิง เสือ สิงโต จิงโจ้ เม่น หนู ฯลฯ สำหรับสัตว์น้ำที่จัดเป็นเลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ได้แก่ โลมา วาฬ มานาทีและพะยูน ซึ่งกระรอกบินและบ่างนั้น ไม่จัดอยู่ในประเภทของสัตว์ปีก เนื่องจากใช้ปีกในการร่อนไปได้เพียงแค่ระยะหนึ่งเท่านั้น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมส่วนใหญ่ออกลูกเป็นตัว ยกเว้นตุ่นปากเป็ดและอีคิดนาเท่านั้นที่ออกลูกเป็นไข่

สัตว์บก

สัตว์บก เป็นสิ่งมีชีวิต ที่เป็นสัตว์เดรัจฉาน มีทั้ง 2ขาและ 4ขาหรือมากกว่านั้น ไม่นับคน จะอาศัยใช้ชีวิตอยู่บนบก ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนมที่ใหญ่ ๆ คือ พวกที่ออกลูกเป็นไข่ เช่น ไก่ พวกออกลูกเป็นตัวเช่น แมว สุนัข ช้าง พวกที่มีกระเป๋าหน้าท้องเช่น จิงโจ้ และพวกที่มีรก โดยส่วนใหญ่สัตว์ตัวเมียมีนมให้ลูกกิน

Animals Temporal range: Cryogenian – present, 665–0Ma  Had'n Archean Proterozoic Pha.
Scientific classification
(unranked):	Unikonta
(unranked):	Obazoa
(unranked):	Opisthokonta
(unranked):	Holozoa
(unranked):	Filozoa
Kingdom:	Animalia Linnaeus, 1758
Phyla
showList of animal phyla
Synonyms
Metazoa

Animals are multicellular eukaryotic organisms that form the biological kingdom Animalia. With few exceptions, animals consume organic material, breathe oxygen, are able to move, reproduce sexually, and grow from a hollow sphere of cells, the blastula, during embryonic development. Over 1.5 million living animal species have been described—of which around 1 million are insects—but it has been estimated there are over 7 million animal species in total. Animals range in length from 8.5 millionths of a metre to 33.6 metres (110 ft) and have complex interactions with each other and their environments, forming intricate food webs. The study of animals is called zoology.

Most living animal species are in the Bilateria, a clade whose members have a bilaterally symmetric body plan. The Bilateria include the protostomes—in which many groups of invertebrates are found, such as nematodes, arthropods, and molluscs—and the deuterostomes, containing the echinoderms and chordates (including the vertebrates). Life forms interpreted as early animals were present in the Ediacaran biota of the late Precambrian. Many modern animal phyla became clearly established in the fossil record as marine species during the Cambrian explosion which began around 542 million years ago. 6,331 groups of genes common to all living animals have been identified; these may have arisen from a single common ancestor that lived 650 million years ago.

Aristotle divided animals into those with blood and those without. Carl Linnaeus created the first hierarchical biological classification for animals in 1758 with his Systema Naturae, which Jean-Baptiste Lamarckexpanded into 14 phyla by 1809. In 1874, Ernst Haeckel divided the animal kingdom into the multicellular Metazoa (now synonymous with Animalia) and the Protozoa, single-celled organisms no longer considered animals. In modern times, the biological classification of animals relies on advanced techniques, such as molecular phylogenetics, which are effective at demonstrating the evolutionary relationships between animal taxa.

Humans make use of many other animal species for food, including meat, milk, and eggs; for materials, such as leather and wool; as pets; and as working animals for power and transport. Dogs have been used in hunting, while many terrestrial and aquatic animals are hunted for sport. Non-human animals have appeared in art from the earliest times and are featured in mythology and religion.

Animals are multicellular eukaryotic organisms that form the biological kingdom Animalia. With few exceptions, animals consume organic material, breathe oxygen, are able to move, reproduce sexually, and grow from a hollow sphere of cells, the blastula, during embryonic development. Over 1.5 million living animal species have been described—of which around 1 million are insects—but it has been estimated there are over 7 million animal species in total. Animals range in length from 8.5 millionths of a metre to 33.6 metres (110 ft) and have complex interactions with each other and their environments, forming intricate food webs. The study of animals is called zoology.

Most living animal species are in the Bilateria, a clade whose members have a bilaterally symmetric body plan. The Bilateria include the protostomes—in which many groups of invertebrates are found, such as nematodes, arthropods, and molluscs—and the deuterostomes, containing the echinoderms and chordates (including the vertebrates). Life forms interpreted as early animals were present in the Ediacaran biota of the late Precambrian. Many modern animal phyla became clearly established in the fossil record as marine species during the Cambrian explosion which began around 542 million years ago. 6,331 groups of genes common to all living animals have been identified; these may have arisen from a single common ancestor that lived 650 million years ago.

Aristotle divided animals into those with blood and those without. Carl Linnaeus created the first hierarchical biological classification for animals in 1758 with his Systema Naturae, which Jean-Baptiste Lamarckexpanded into 14 phyla by 1809. In 1874, Ernst Haeckel divided the animal kingdom into the multicellular Metazoa (now synonymous with Animalia) and the Protozoa, single-celled organisms no longer considered animals. In modern times, the biological classification of animals relies on advanced techniques, such as molecular phylogenetics, which are effective at demonstrating the evolutionary relationships between animal taxa.

Humans make use of many other animal species for food, including meat, milk, and eggs; for materials, such as leather and wool; as pets; and as working animals for power and transport. Dogs have been used in hunting, while many terrestrial and aquatic animals are hunted for sport. Non-human animals have appeared in art from the earliest times and are featured in mythology and religion.